Fruentimmeret frå NAV og eg

Om låta

«Fruentimmeret frå NAV og eg» handlar om korleis hjelp kan kjennast som ei kvern når livet allereie går tungt. Låta held fast i mennesket bak saka: sliten, sta og framleis prøvande, medan skjermen blinkar og neste møte ventar.

Tekst

Regn i håret, pappkrus i handa nummerlapp som luktar nederlag ho bak glaset smiler tynt og blankt som eit stempel på ein dårleg dag

Eg kom inn med ryggen full av grus og ein vinter fast i brystet ho bladde i livet mitt med musepeikar som om sjela mi låg på systemet

“Du må berre møte opp litt meir” sa ho mjukt som rusten sag eg hadde møtt så mange gongar no at stolen kjende namnet mitt frå lag til lag

Og skjermen blinka blått og veggen stod i ro eg sat der med lua i fanget og blødde utan blod

Fruentimmeret frå NAV og eg me dansar rundt i same gråe ring ho seier “tiltak”, eg seier “nei, ikkje meir” men kverna syng og kverna syng

Eitt møte til, eitt kurs til ein frist eg ikkje fann eg skallar hovudet i muren og muren spør om plan

Dei sende meg på kurs i å håpe med kaffi som smakte våt papp ein fyr med tusj og glatte sko teikna sola over eit kart eg hadde tapt

Eg fekk melding etter melding som kråker over taket mitt “Svar innan fredag, elles fell du ut” men fredag hadde ete meg kvitt

Ny rettleiar inn gamal rettleiar vekk alle seier “me ser på saka” men saka ligg og gneg

Fruentimmeret frå NAV og eg me dansar rundt i same gråe ring ho seier “aktivitet”, eg seier “eg er knekt” men kverna syng og kverna syng

Eitt møte til, eitt kurs til ein kode sendt i sand eg skallar hovudet i muren og muren ber om namn

Eg hadde jobb før dette. Matpakke. Regnklede. Løn på konto. Ein rygg som var trøytt, men min eigen. No har eg tre opne faner, femten uleste varsel, og ein kalender som står i gangen og knurrar når eg går forbi.

Dei kallar det hjelp men det luktar av mølle der folk vert mjøl og brødet går til dei som tel mølla

Eg gløymde møtet i går eller var det i førrgår eller var det eg som vart gløymd først

“Du må vise at du vil.”

Eg vil. Herregud, eg vil. Men vilje er småmynt i ein automat som berre tek gull.

Fruentimmeret frå NAV og eg me dansar medan taket sig ned ho seier “system”, eg seier “sjå på meg” men kverna tygg og kverna ber

Eitt møte til, eitt kurs til trettini gongar mur eg står med lua i handa og ein puls på avbestilt tur

Fruentimmeret frå NAV og eg me dansar, men beina er blå ho seier “kom tilbake når du kan” eg kviskrar “eg veit ikkje om eg når…”

Regn i håret pappkrus i handa eg trykkjer send men skjermen står og andar

ikkje i dag ikkje i dag ikkje i dag…